CANIM ANNEM! BİTANEM!

Hello Guys,

Tomorrow is Mother's Day. To the ones who don't know, I haven't seen my mom in almost 2 years. While, I talk with her every other day on Skype, it isn't enough sometimes. I need more than that. I miss her like crazy. I am a kinesthetic person, so I need her hugs. I need her kisses. I hope I will visit her soon. Today, I would like to write to the most wonderful mother in the world, to my mother...

She is a great person and an amazing mother...

Canım Annem

Küçükken annem kadar güzel birisinin olacağını hiç düşünemiyordum. Siyah gür saçları, badem rengi gözleri, kalem gibi kaşları, ince narin dudakları, inci gibi beyaz dişleri, harika gülümsemesi, al al yanaklarıyla benim gözümde dünyanın en güzel kadınıydı. Veli toplantısı olsun da annem okula gelsin diye can atardım. Okul yolunu yürürken elini hiç bırakmazdım. Herkes görsün de bilsin bu güzel kadın benim annemdir diye.

Canım annem kışları başıma şapkayı geçirmeden beni okula göndermezdi. Kulaklarımdan üşütüp, hasta olacakmışım... O şapka kafama geçirilir, gocuğumun önü iliklenir, atkım gözlerime gelesiye kadar sıkı sıkı bağlanırdı. Düşmemek için karın üzerinde robot misali, adımlarımı sıkı sıkı atarken ter içinde kalırdım. Sonraları bir kurnazlık yaptım (annem duymasın):) İki sokak geçtikten sonra atkımı indirip, şapkamı çıkarıp biraz nefes alırdım:)

Evimiz sobalıydı o zamanlar. Bir tane ufak, ahşap yer soframız vardı. Annem sabahın köründe kahvaltımı hazırlar, ben soğuk mutfakta üşümiyeyim diye, o ahşap sofrayla kahvaltımı benim uyuduğum oturma odasına taşırdı. Kendimi çok özel hissederdim. O sabah kahvaltıları o kadar harika olurdu ki... Kızarmış ekmeğin ve yeni demlenmiş çayın kokusu iştah açardı. Hmmm!!

Bir de ben çok hasta olurdum küçükken (şapkamı ve atkımı çıkarırsam olacağı o:) ) Annem, bana çok iyi bakardı. Islak mendili başıma koyar, geceleri sık sık ateşimi kontrol ederdi. Annem hiç uyumuyor mu geceleri diye düşünürdüm. Hala hatırlıyorum çok huzursuz olurdu biz hasta olunca. Bir de hasta olduğumda ben hiç birşey yemiyorum diye bana hep rafadan yumurta yapardı. Bir de babamla beraber beni hastane çıkışı restorana götürür İskender ısmarlardı. Çünkü bir tek onları yerdim. 

Annem bana karşı biraz otoriterdi de o zamanlar. Sınav dönemleri, okuldaki sınavım için mi endişeleneyim yoksa annemin sınavı için mi endişeleneyim bilemezdim. Annem her sınavdan önce bana belirli bir süre ders çalışmam için izin verir, hazır olduğumda da aynı okuldaki sınavım gibi bana bir ön sınav yapardı. Ama hakkını yememek gerek sayesinde sınıfın en başarılı öğrencilerinden biri oldum. Çok çektim be anne senden! (hahahaaa)

Lise yıllarına geldiğimde artık bu otoriter kadın gitmiş yerini sevecen bir arkadaş almıştı. Beraber çok güzel vakit geçirirdik. Saatlerce konuşur birbirimizin muhabbetinden çok keyif alırdık. Yaz akşamları, balkonumuzda oturup yıldızları seyreder beraber hayaller kurardık. Eskişehir'in yaz akşamları da çok güzel olur. Bizim sokağımız da çok sessiz. Ne bir araba sesi ne de başka bir gürültü. Sadece huzurlu bir sessizlik ve annemin cıvıl cıvıl sesi. Evet annemin muhteşem de bir sesi var. Biz hep O'nun bulgarca şarkıları ve nostalji şarkılarıyla büyüdük. Sayesinde ben, abim ve kuzenlerim bu şarkıların pek çoğunu ezberledik. Bu nostalji şarkılarını sevmemin tek nedeni bana O'nu hatırlatması.

Benim annem harika bir anne! Aranızdan O'nunla tanışma şansına sahip olanlar bilirler, O, çok özverili, yufka yürekli, ince düşünceli, şevkat dolu, sevgisini esirgemeyen, gülümsemesi yüzünden eksik olmayan, neşeli ve hayat dolu harika bir kadın. Espirileriyle çevresindeki herkesi gülümseten bir mizaca sahip.

Şimdi annemden çok uzaklardayım. O'nunla geçirdiğim vakitleri çok özlüyorum. Gerçi hala skype'ta hergün gibi konuşuyoruz ama yetmiyor bana! Ben O'na sarılmayı özledim, benim saçımı okşayıp 'maviş pisim benim' demesini özledim. Neredeyse 2 sene olacak yanına gitmeyeli. Mağlum ayrı ülkelerde yaşıyoruz artık. Düşünün üniversite için evden ayrıldığımda, O'nu görmeden 1 ayı geçirirsem ağlama krizlerine giriyordum. Ayrılık zor ama az kaldı kavuşmama benim canım anneme!

Dünyanın en tatlı, en güzel, en harika annesinin kızı olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Anneler günün kutlu olsun Annecim! Seni çok seviyorum ve çok özlüyorum. Maviş pisinden sevgiler!!! Çok yakında yanındayım!!!

Kızın Gökçe